Gutxienez berrogei

Estamos en capilla. Mañana comienza el <a href="http://www.inscripcionweb.com/infancia/">Congreso sobre infancia, adolescencia y juventud: Ciudadanos y ciudadanas de derechos</a>, organizado por el <a href="http://www.gipuzkoa.net/gazteria/">Servicio de Infancia, Juventud y Cooperación al Desarrollo de la DFG.</a>
El programa de ponencias y ponentes sobre el papel es interesante, esperamos que no defrauden.
En número de inscripciones ha sido una agradable sorpresa, a última hora de la mañana de hoy, la cifra superaba por poco la de 350 personas. Gran parte de los agentes que trabajan en las áreas de Infancia y Juventud del territorio de Gipuzkoa, tomarán parte en las jornadas. Por lo tanto el público será eminentemente guipuzcoano.
Puede ser un buen espacio de encuentro donde visualizar lo que se ha desarrollado a lo largo de toda la legislatura: La posibilidad de trabajar bajo una misma dirección, de forma coordinada y con un planteamiento global tanto desde el área de protección como desde el área de promoción. El espacio común de trabajo en prevención es excesivamente incipiente, hará falta más tiempo y medios para su posible consolidación.
En cualquier caso la reflexión teórica base del congreso: niños/as, adolescentes y jóvenes como sujetos de derechos puede ofrecer mucho juego, pudiendo tener posterior recorrido práctico.
Veremos como se va desarrollando el Congreso.

A lo largo de los días 7, 8 y 9 de febrero hemos visitado
Barcelona. El viaje tenía como objetivo ver diferentes experiencias y
equipamientos dedicados al desarrollo de políticas de adolescencia y juventud.

La visita era una devolución de la que responsables
políticos y técnicos de la provincia de Barcelona hicieron a Guipúzcoa a
finales de 2006.

En esta ocasión alrededor de veinte personas, responsables
políticos, informadoras juveniles y
técnicas/os de juventud hemos visitado oficinas de información “para la emancipación”, equipamientos centrados en
nuevas tecnologías, equipamientos genéricos como centros cívicos, casas de
juventud o equipamientos para adolescentes. Así mismo, hemos podido disfrutar
de un encuentro de trabajo de una mañana completa con nuestros colegas de
Barcelona.

Hemos de agradecer a los compañeros de la la Oficina del Pla
Jove de la Diputación de Barcelona, por la buena acogida que nos han
dispensado, así como la buena selección de los proyectos que nos han mostrado.

Alguno de los componentes del grupo ha realizado un buen
trabajo ofreciéndonos la crónica social de la visita, con las imágenes más
lúdicas, gracias Jokin por tu aportación en Jokinsu.

Por otro lado, algunas informadoras han preparado resúmenes
de interés disponibles en gazteiragarkiak.

Desde este espacio, vamos a acoger tres colaboraciones sobre
la visita, clasificadas pos días. Estas colaboraciones desinteresadas han sido
elaboradas por Ondit, Enara y la del
último día por mí. Gracias Garbiñe por tu colaboración para que mi resumen
sea presentable.

Bi egin genituen, lehena gazteen emantzipaziorako baliabide zentro baterra eta
bigarrena gazte ekipamendu batera, teknologian espezializatua.

Ukaezin da katalan hauek saltzeko gaitasuna izugarria
dutela, eta gure aldetik, koxka, non zegoen harrapatzeko prest egon ginela,
galderak pnrilosoak egiten.

Bigarren
bisitan gazte ekipamendu are ezinbestekoa harritu gintuen, ez genuen ulertzen
zergaitlk hemengo gazteek hainbeste zaintzen dituzten leku publikoak eta nola
lortzen duten herriko partaidetzarekin beharrik eta ezeren truke urte guztia
betetzeko programazioa. Egoeraren politikoa desberdina dagoelako ote. Bigarren
leku honetan ere egia baino gehiago aurkeztu ziguten

Gaurko egitarauak denerako parada eskainI digu, lan
taldeetan eztabaida saioak, ekipamenduetara bixitak,… Gaurkoan izan dugu
Bartzelonako teknikari ezberdinekin elkarlanean aritzeko aukera ere, orainarte
bertako Aldundiko teknikariekin bakarrik egon baikara.

Hotelean gosaldu ostean Recinto Flor de Maig
aldera abiatu gara, Cerdanyola herriko aterpetxe antzeko eraikin batera.
Bertan, goizeko egitaraua aurkeztu, bigarren aldiz gosaldu eta eztabaida saioei
pausu eman diegu. Horretarako bi taldetan bereizi gara, taldeetako bakoitzak
gai bat landu duelarik:

·
DBHko zentruetan eskuhartzea

·
Gazte zentruetan gazteen partehartzea

Lan taldeetan banatuak izanik lan dinamikari
ekin diogu, lehenik elkarren aurkezpenak eginaz. Saioaren dinamikak bi momentu
izan ditu. Lehen une batean gaiaren inguruan izandako esperientzia konkretuak
azaldu dira, bigarren momentuan hauen inguruko ‘hobekuntzak’ proposatu
direlarik. Lan saio honi amaiera emateko bi eztabaida saioetako ondorioak plenarioan
azaldu dira.

Lan saio honen ostean bazkaltzeko garaia
iritsi da, eta bazkalosteko kafearen ondotik egunaren bigarren zatiari ekin
diogu; ekipamendu ezberdinetara bixitak..

Lehenik eta behin Montcada i Reixac
hirian izan gara. 31.700 biztanle dituen herria da, geografikoki kokaleku
kuriosoa duena, 3 autopista, 2 trenbide, erreka hainbat etab.ek gurutzatzen
baitute. Etorkin tasa oso altua du herriak. Kuriositate bat: bertako alkatea
Itziarkoa da.

Montcadan 2 ekipamendu ikusi ditugu, tartean
udaletxetik pasa eta alkateak harrera egin digularik.

Bixitatu dugun lehen eraikina etorkin
biztanlego handia duen auzo batean dagoen ekipamendu bat izan da, erabilera
anitzak dituena. Udaletxeak utzitako espazio batean dago eta 2 gune nagusitzen
dira bertan. Batetik Caritas-ek kudeatzen duen gune bat dago,. Nagusiki
emakumezko etorkinekin lan egiten dute bertan, alfabetatze ikastaroak,
sukaldaritza, ordengailu kontuekin zerikusia duten ikastaroak etab. emanaz.

Bigarren gune batean haurrei zuzentzen zaien
espazioak daude, 6-12 urteko haurrentzako gunea. Gizarte zerbitzuak arduratzen
dira gune honetaz.

Goizetan ‘haurtzaindegi’ zerbitzu antzekoa
dute bertan., 0-3 urteko haurrei zuzendua dena. Gurasoek beraien seme alabak
bertara eraman ditzazkete, baina bertan geratu behar dute. Astegun bat dute
libre hartzeko aukera. Honela, egun ‘libre’ horretan beste haurren gurasoek
zaintzen dute norberarena, eta alderantziz. Txandakatzen joaten dira.

Arratsaldez, 5-12 urteko haurrei zuzendutako
espazioa da eta 17.00etatik 20.00etara dago zabalik. 17.00etatik 18.00etara
askaltzen dute haurrek eta ondoren eta 20.00ak bitarte, etxeko lanak etab.
egiten dituzte. Berez adin tarteen arabera ezberdintzen dira egunak, 2 adin
tarte, bakoitzak 2 egunetan erabiltzeko aukera. Ostiraletan aldiz guztiak
batera egoten dira.

Bixitatu dugun bigarren ekipamendua Espai
Jove Can Tauler izan da. 15 urtetik gorako gazteei zuzendutako ekipamendua
da (30 urte bitartean) eta astelehenetik larunbatera dago zabalik.. 2 solairu ditu eta
kanpokaldean patio antzeko espazio bat. Orokorrean 17 urtetik gorako gazteak
dira erabiltzaileak. Behe solairuan topaleku bat, ordenagailu batzuk
(messenger, musika entzuteko,..), harrera eta informazio gunea daude (komunak
eta almazen batez gain). Goian berriz, gela pare bat, ikastaroak etab. egiteko,
ordengailu gunetxo batez aparte.

Giza baliabideei dagokionez, goizetan 2
pertsona egoten dira bertan, eta astelehen, astearte eta ostiral arratsaldean
dinamizatzaile bat egon ohi da. PIEDCES-a, informazioa eskoletara eramaten duen
informatzailea astearte, ostegun eta larunbatetan izaten da ekipamenduan.

Eskaintzari dagokionez tailer ezberdinetan
oinarritzen da (DJ,..), eta eskaria PIEDCESek jasotzen dute, honen arabera
eskaintza ezberdina antolatuz. Zerbitzua dohakoa den arren, kasutan kuota bat
eskatzen zaie, sinbolikoa bada ere.

Montcada i Reixako bixita amaitu ostean,
autobusa hartu eta 44 kilometrotara kokaturiko herrixka batera gerturatu gara, Castellbell
i el Vilar herrira (3.300 biztanle). 15 urtetik gorako gazteei zuzenduriko
Zitzània (katalanez ‘zirikatu’, ‘zirikatzaile’ esan nahi duena) ekipamendua da
bertan bixitatu duguna.

Ekipamenduak 3
soilaru ditu. Erdikaldean, sarrera
nagusitik sartuaz, informazio bulegoa aurki genezake. Bertan informatzaile bat
dago harrera gune batean, eta bi espazio nagusi bereizten dira. Ordenagailu
batzuk eta apalak dituen gune bat eta eserlekuak dituen bestea. Informazio
bulegoetan ohikoa den informazioa aurki genezake bertan (bidaiateka,
enplegua,..)

Behe solairuan espazio bat dago, erabilera
librea duena. Nerabe eta gazteek erabiltzen dute arratsaldez, eta goizean
guraso talde batek ‘eskola alternatibo’ baten garatzeko erabilera ematen dio. Ping-pong mahai
zaharkitu bat dago bertan (armairuez gain). Gazteei zuzenduriko eskaintzarik ez
dago, ‘egoteko’ erabiltzen dute gunea. Ekipamenduaren goiko aldean gela batzuk daude,
musika irakasteko erabiltzen direnak. Irakasle bat arduratzen da instrumentu
ezberdinak irakasteaz.

Ekipamendu
honetan egindako bixitaren ostean, eta egunari amaiera emateko herriko jatetxe
batean izan dugu afaltzeko aukera, 23.00ak aldera autobusa hartu eta berriz ere
Bartzelonara itzultzeko bideari ekin diogularik. Behin Bartzelonan izanik gutxi
batzuk Konde-Hiri honetako gaua ezagutu asmoz paseotxo bat emateko saiakera
egitera ausartu gara… Saiakera tipia zinez, eguneko nekeak faktura pasa
baitigu…Gazte arima izan bai, baina gorputzak deskantsua erreklamatu digu
berehalakoan…

Enara

Arratsaldean abioia hartuko dugu Bilbora joateko eta handik Donostiara autobusez. Bidean Blanka, Johana, Maialen

eta Esther geratuko dira Arrasatera, Azpeitira, eta Azkoitira joateko
hurrenez hurren. Gu gaueko hamarrak eta laurdenetan iritsiko gara Gipuzkoa
Plazara.

Atzera eginda, egunak eman duena azaltzen saiatuko gara.

Goizeko hamarretan, Bartzelonako Diputazioaren Plan Jove bulegoan, hasi da Carles Feixa antropologoak `latin king´ bandei buruz eman digun hitzaldia.

Feixak denbora dezente darama gaia lantzen. Lehenengo Espainiako estatuko
gazte-tribuak eta gazte-taldeak aztertu zituen eta gero Ameriketako Estatu
Batuetako eta Hego Amerikako banda eta mara-fenomenoak.

Bere esanetan, fenomeno hauek ez dira berriak; izan ere, nerabe eta gazteak beti elkartu izan dira taldeetan eta, noizean behin, indarkeria erabili izan dute sistemaren kontra joateko, guraso edo nagusien ohiturak edo pentsamoldeak kolokan jartzeko edo lurraldea markatzeko. Azken batean, hori nortasunaren bila egiten duten bide bat
da.

Hirurogeiko hamarkadan ere, Katalunian Andaluziako migrazioa nagusi zenean, antzeko gertaerak izan ziren eta garaiko egunkariek “gamberros” eta “gamberradas” hitzak erabiltzen zituzten gazteak eta haien ekintzak definitzeko.

Gaur egun, estatuan, eta bereziki, Madrilen eta Bartzelonan etorkin kopurua altua da. Gehienek urteak daramatzate gure artean, ez dira iritsi berriak, eta euren familiak berrelkartu nahi dituzte hemen. Horrela gertatzen da Hego Amerikako etorkinekin. Gainera,
ia denak emakumeak dira eta bere egoera hobetzen denean senarra eta, batez ere, seme-alabak ekartzen saiatzen dira.

Zenbat eta txikiago diren seme-alaba horiek, orduan eta errazago izaten da harrerako herrian integratzea. Nerabeak direnean, ordea, zailtasunak sortzen dira, gizarteratzeko prozesuak herri arrotz batean gertatu behar du eta. Feixak nerabeen belaunaldi honi 1.5 belaunaldia deitzen dio. Gurasoena da 1.belaunaldia eta hemen jaioko direnena 2. belaunaldia, baina Hego
Ameriketan jaio eta hona etorritako nerabeak 1.5 belaunaldikoak dira.

Gurasoen gizarteratzea lantokietan izaten da, anai-arreba txikienena, berriz, eskolan; baina nerabeek ez dute topatzen bere tokia eskolan eta oraindik gazteak dira lan merkatuan sartu eta bertan gizarteratzeko. Azkenean, ez eskolan, ez
etxean toki propiorik aurkitu ezinda, gune publikoetan edo aisialdiko guneetan bilatuko dute beren lekua. Taldeetan elkartu eta AEBko edo Hego Ameriketako banden estetika, ohiturak eta errituak imitatzen dituzte.

Beraz, kaleko zenbait txoko okupatu eta erabiltzen dituzte elkartzeko eta komunitate edo talde irudia egiten saiatzen dira. Horretarako janzteko era, musika, dantza bereziak eta erritualak sortu edo inportatu egiten dituzte bere egiteko. Gainera, lehen esan dugun moduan, bortizkeria ekintza puntualak ere sor daitezke, beste gazte-talde batzuetan sortzen diren moduan.

Bestalde, adituaren iritzian, fenomenoa ondo ulertzeko komunikabide sentsazionalisten papera ere kontuan hartzekoa da. Izan ere, komunikabide horiek puztu egiten dituzte etorkin gazte-taldeek biolentziarekin dituzten harremanak eta testuingurutik at aztertzen dute fenomenoa.

Feixaren iritzian, horiek izan daitezke, besteak beste, Espainian Hego Amerikako inmigrazioaren gaztetze-fenomenoaren ezaugarriak. Dena dela, adituak dio oraindik ez dugula banda latinorik eta dauden talde horien helburuak ez direla biolentzia eta delinkuentzia. Hala ere, lelo hori behin eta berriz errepikatzen badigute, azkenean egi bihurtuko da eta saihestu nahi duguna zabaldu baizik ez dugu egingo. Edozein moduz, gazte-talde hauek badaudela jakinaraztea beharrezkoa dela deritzo.

Bartzelonako kasua aipatu zuen adibide gisa. Hiri horretako udalak, zenbait erakundek eta adituk sustatuta, bertako latin king taldea gazte-elkarte bezala legeztatzea lortu dute. Ñeta taldeen kasua ere prozesuan omen dago.

Bartzelonako eredua baliagarria izan daiteke beste hiri batzuetarako eta Genoa, Guayaquil, New York edo Madril, besteak beste, gaia aztertzen ari dira, dinamika propioa martxan jartzeko.